Sonunda sınavlarım bitti ve fakat ben de bittim. Aklımda bir sürü şey var mesela önümdeki üç hafta boyunca yatmak, uyumak, uzanmak, sağa dönüp yatmak, sola dönüp yatmak, yüzüstü yatmak, sırtüstü yatmak gibi :)
Okumaya başlayayım, yazmaya da başlamak istiyorum artık!..
Finaller baÅŸladı. merbe’nin keyfine diyecek yok (!). Ders çalışmamak için bahaneler bulmak lazım. Mesela? Masada düzensiz olduÄŸu düşünülen kalemler için kalemlik yapılabilir. (aslında onlar masanın üzerinde daha hoÅŸ oldukları için bir kalemliÄŸe konmamıştu, ama bu bir engel deÄŸil!) Ya da aylar öncesinde çıkarılması gereken resim çıkarılarak, ona bir çerçeve yapılabilir.
Tabi akşamın o saatinde dışarı çıkıp ıvız zıvır alınamaz. Tüh! Hemen evde bulunan bir kavanoz, bir de rastgele kesilmiş bir kumaş parçası, azıcık da kurdela alınır.
Kavanoz bir güzel sarılıp sarmalanır. Ortasına kurdela da bağladık mı, işte kalemliğimiz hazır! (ya da ders çalışmamak için 15 dakikamızı geçirmiş olduk :) )
Sadece bu kadarla kalınamaz tabi. Sonraki akşam ders çalışma seansında bambaşka bir şey ararken bulunan davetiyenin dokusu, renkleri çok hoşa gider.
Hemen değerlendirmek ya da bir kaç dakika kazanmak için :) kendisi bir resim çerçevesine döndürülür.
Åžimdi Lütfen buraya yorum olarak “Çok çirkin olmuÅŸ bunlar be merbe!” yazın (aslında sanırım öyleler ama… :) ).
Bir sonraki sınavıma çok çalışmam lazım. Onu kurtarayım bari :)
Pek sevgili bloggers;
Geçen gece bir rüya gördüm ki sabah kalkıp da rüyayı hatırladığımda derhal bir psikologla görüşmeye karar verdim. Sonradan vazgeçtim, sanırım bu soğuk havalarda üstümü örtmeyi unutmuşum diye :) Rüya aynen şöyle:
Seminer ya da panel gibi bir toplantıya gitmiÅŸim. Konu: Ä°nsanların gökyüzüne baktıklarında kuÅŸ görme olasılıklarının % 98 düşmüş olması. Seminer devam ettiÄŸi sürece kahrımdan ölüyorum “Artık gökyüzüne baktığımızda kuÅŸ göremeyeceÄŸiz!” diye. Seminerin sonunda dışarı çıkıyorum ve kafamı kaldırdığımda gökyüzünde uçan sadece “1″ tane kuÅŸ görüyorum. AÄŸladım, aÄŸlayacağım. Bu durum içimde o kadar kötü bir his bırakıyor ki seminerden çıkınca hemen kütüphaneye koÅŸuyorum. Bu konunun nedenlerini, sonuçlarını içeren makaleler, tezler vs. arıyorum. Hepsini okuyorum. Sonra da uyanıyorum.
Ne bu ÅŸimdi?! Bunu anlattığım insanların (herkese anlatmıyorum ki benimle iletiÅŸimi kesmesinler :) ) hemen hepsi gülmekten yerlere düştüler. Fakat içlerinde bir yorum yapıp beni rahatlatan olmadı. Åžimdi siz bir yardımcı olun bu arkadaşınıza. Ne demek bu rüya?… Nasıl bir yorum yapılabilir buna?! YaklaÅŸan finaller, yapılması gereken ödevler ve okunması gereken makalelerle bi’ ilgisi olabilir tabi… Ama o konulara hiç girmeyelim. Bak, havalar ne güzel blog! Kar bile yaÄŸdı. Ben de resim de çektim Setbaşı köprüsünden… Ama resimde “1″ tane bile kuÅŸ yok blog! Hayat çok acımasız!
Bir baÅŸka post’ta görüşmek üzere see you another life brotha :)))
Not: Benim de bir izleme panelim var artık blog, yanda. Çok sevindirik oldum ve bunda emeÄŸi geçen yeni metin belgesi‘ne saygılarımı, sevgilerimi, öpücüklerimi yolluyorum :)
Blogu bir anda kaybedip uzun süre de kavuşamayınca hemen yaptıklarımı sıralamışım ardı ardına, çok hamaratım hesabına sanırım ama elde bir şey kalmadı :)
Bu durumda hemen netten gördüğümüz mükemmel ÅŸeyleri “Çok sevdim!” diyerekten yayına sokuyoruz :)
Bu taç çok ÅŸeker deÄŸil mi? Yapsak da yılbaşında taksak, disco ball gibi dolaÅŸsak ışıl ışıl…
Sonra bu süper ötesi ayakkabılar… Bunu vaktim olduÄŸunda kesin yapacağım. Mutlaka! Orijinal Converse’yi bu hale sokamam sanırım :) ama hani ÅŸu 10-20 liraya satılanlar var ya, hıh, iÅŸte onlardan alıp yapıcam kesin :)
Bunu da alıp gezmek istiyorum yahu! Olmaz mı ki? Neden olmasın?! Hem kimseye adres sormak zorunda da kalmam.. Ama bana soran çok olur sanki :)
Bunu da almak istiyorum ama öyle kampa gideceğimden falan değil! Alıp, eve gelen sevmediğim misafirlere kapıyı böyle açarım. Belki korkup kaçarlar, bir daha da hiç gelmezler :) Bir de bunun içinden suratımı çıkarıp ya da sevdiklerimi kucaklayıp fotoğraf çekmek istiyorum.
Bunu görünce de ilk tepkim “Åžerefsizim aklıma geldiydi!” oldu!… Çok mu zordu bunu düşünmek? Hayır! Ama hayata geçirmek gerekiyordu. Fakat benden önce birileri yapmış ne yazık ki!… Halbuki ÅŸimdi parayı kırmış, bu satırları Miami’deki malikenemden yazıyor olabilirdim…. Çok moralim bozuldu blog… Bu iÅŸleri bırakıp Bodrum’a yerleÅŸeceÄŸim sanırım….
- Bi’ baÅŸlık bulamadığım çok mu belli yoksa ben kendi içimde mi yaÅŸadım bu çeliÅŸkiyi?…
Geçenlerde şuralarda “Snow Baby” adı altında sevimli bir ben diyeyim eskimo sen de Tipitip’e rastladım. Neyse “Kar BebeÄŸi” diyelim biz ona, hani film isimlerini birebir çeviri yaparlar da berbat bir ÅŸey çıkar ya ortaya, onun gibi olmadığı için kullanabiliriz bunu :)
E bu merbe kiÅŸiliÄŸinin çok seveceÄŸi bir ÅŸey deÄŸil mi? Evet! Peki bu durumda ne olur? merbe hemen yapar bir tane kendine minnacık bir kar bebeÄŸi… Bunu gören arkadaşı kıskançlıktan çatlar ve yüzyüzce ister kendisine :) Hem de kocamanından :))
merbe yapar bir tane daha, kocaman… Sonra bir bakar, anne-kız olmuÅŸ bu bebeler. Dolayısıyla arkadaşınki “Kar Annesi”, merbe’ninki de “Kar BebeÄŸi” olur çıkar…
Yapılışı orijinal sitesinde olmasına rağmen ben de çekmişim yaparken :) Farketmedim sanırım orada olduğunu. Neyse, takıldığınız yerde benimkine bakarsınız artık :)))
Bu arada merbe, bu kıskanç arkadaÅŸ :) ve kar bebeÄŸi sinemaya gittiler (“Ne var bunda?!” diyenler, size sesleniyorum. Çok uzun zamandır sinemaya gitmemiÅŸti merbe. Böhühühü….) Imdb’de 6.4 almış. Bence daha iyi olmalıydı ama Imdb’ye saygımız sonsuz :P
